Image Title 1Image Title 2Image Title 3Image Title 4Image Title 5Image Title 6Image Title 7Image Title 8Image Title 9Image Title 10

Who's Online

We have 8 guests online
Top 10:
Unknown flag 28%Unknown (2821)
Russian Federation flag 21%Russian Federation (2093)
United States flag 15%United States (1539)
Singapore flag 12%Singapore (1240)
Japan flag 5%Japan (506)
Thailand flag 5%Thailand (457)
Myanmar flag 3%Myanmar (279)
Norway flag 1%Norway (117)
China flag <1%China (99)
Malaysia flag <1%Malaysia (97)
9985 visits from 66 countries
ယေန႔: 32
မေန႔က: 46
တလအတြင္း: 468
စုစုေပါင္း: 9861
စတင္ေသာအခ်ိန္: 2009-08-26
ဟန္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ ေလာကႀကီး PDF Print E-mail
စာေပးက႑ - ဓမၼေဆာင္းပါးမ်ား
Thursday, 24 December 2009 17:06
လူသည္ လိမ္ႏိုင္ေကာက္ႏုိင္မွ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္ေသာ သတၱ၀ါျဖစ္၏။ စိတ္ထဲတြင္ ရွိသမွ်ကို ဖြင့္ဟေျပာဆို၍ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံၾကပါလွ်င္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး သတ္ၾက ျဖတ္ၾက၍ မသာခ်ရေသာ အလုပ္ျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ရမည္ျဖစ္သည္။
ကာတြန္းဆရာႀကီး ဦးဘဂ်မ္း
ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္းအတြက္ ဟန္ေဆာင္မႈဟာ အေရးပါတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာလိုပါ။ သုိ႔ေသာ္ လူတိုင္းမွာ ဟန္ေဆာင္ မႈတစ္ခုမက ရွိတတ္ၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဟန္ေဆာင္မႈတိုင္းဟာ ေကာင္းတယ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ မရေပမယ့္ အေၾကာင္း ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အက်ိဳးရလာဒ္တို႔အေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ျပဳလုပ္သင့္တယ္၊ လက္ခံနိုင္တယ္၊ မွားယြင္းေသာ အျပဳအမူ၊ လက္မခံႏိုင္ဘူး၊ ေရွာင္ ၾကဥ္သင့္တယ္ စသျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မယ္လို႔လည္း ထင္ပါတယ္။
လိမ္ညာဟန္ေဆာင္ ဟုတ္မေရာင္ေရာင္နဲ႕ အျပံဳးတစ္ခု မ်က္ႏွာမွာထုဆစ္ထားျပန္တယ္ …. ဆိုတာမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ သံုးတတ္ၾကပါတယ္။ လိမ္ညာတာနဲ႔ ဟန္ေဆာင္တာကုိ တြဲၿပီး ေျပာေလ့ေျပာထရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လိမ္ညာ တယ္ဆိုတာ ႏႈတ္မႈေရးရာနဲ႔ အမ်ားဆံုးဆိုင္ၿပီး ဟန္ေဆာင္တာဟာ ကိုယ္အမႈအရာနဲ႔ အမ်ားဆံုးဆိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒါကိုေျပာရတာလဲဆိုေတာ့ ဓမၼပဒမွာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား မိန္႔ၾကားထားတာ တစ္ခုရွိပါတယ္။
ဧကံ ဓမၼံ အတီတႆ၊ မုသာ၀ါဒိႆ ဇႏၱဳေနာ၊
၀ိတိဏၰပရ ေလာကႆ၊ နတၳိပါပံ အကာရိယံ။

မွန္ေသာတရားတစ္ခုကိုလြန္၍ မုသာစကားလိမ္ညာ ေျပာဆိုေလ့ရွိေသာ ေနာင္ဘ၀အတြက္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားျခင္း မရွိေသာ သူအား မျပဳႏိုင္မည့္ အကုသိုလ္မည္သည္ မရွိ။
ဒါေၾကာင့္ ဟန္ေဆာင္တာဟာ လိမ္ညာတာနဲ႔ အရမ္းကာေရာ ဆိုင္မယ္မထင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ အေျခအေနမ်ိဳး မွာ ဟန္ေဆာင္တတ္ဖို႔က အေရးပါမယ္ထင္ပါတယ္။ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းသူ ျဖစ္ဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္းေသာ ဟန္ေဆာင္ ျခင္း ျဖစ္ဖို႔ပါ။ ေတမိဇာတ္ေတာ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေတမိမင္းသားဟာ ယခင္ဘ၀ေတြတုန္းက ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ခဲ့စဥ္ အျပစ္ဒဏ္မ်ားအား မွားယြင္းစြာခ်မွတ္မိတာေၾကာင့္ ငရဲမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်ခံခဲ့ရပံုေတြကို အမွတ္ရၿပီး ထီးေမြနန္းရာကို မလိုခ်င္၊ ရွင္ဘုရင္မျဖစ္ခ်င္တာေၾကာင့္ မိမိကိုယ္မိမိ ငယ္စဥ္ကပင္ ဆြံအနားမၾကား ဟန္ေဆာင္ခဲ့တာ အထင္အရွားရွိပါ တယ္။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအေလာင္းေတာ္ နာရဒျဗဟၼာျဖစ္ခဲ့စဥ္က အဂၤတိမင္းႀကီးနဲ႔ သမီးေတာ္ ရူစာမင္းသမီးတို႔အၾကား ျဖစ္ေပၚေနတဲ့အယူအဆႀကီးတစ္ခုကို ရေသ့အသြင္နဲ႔ ေျဖရွင္းေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ေကာင္းေသာ ဟန္ေဆာင္ျခင္း လို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္။

( 12 Votes )
Read more...
 
တုမဲ့ဟန္ႏွင့္ ရတနာစစ္ PDF Print E-mail
စာေပးက႑ - ဓမၼေဆာင္းပါးမ်ား
Tuesday, 10 November 2009 13:10
ရတနာ လုိ႔ ၾကားလိုက္ရင္ လူတုိင္း မ်က္လုံးေလးေတြ လဲ့သြားၾကတယ္။ ျမင္လုိက္ရတဲ့သူဆုိရင္ သူတုိ႔ စိတ္ထဲမွာ ၾကည့္ႏူးသြားၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ဆုိ ပါးစပ္ေလး အေဟာင္းသာနဲ႔ ခဏေလးေတာင္ ငိုင္သြား တတ္ၾကတယ္။ လူတုိင္းလဲ ျမတ္ႏုိး တန္ဖုိးထား ၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ရတနာကုိ လူတုိင္း ျမတ္နုိးၾကတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္မ်ား မက္ေမာၾကတာလဲ။ ျမတ္ႏုိးစရာ ေကာင္းတဲ့ နွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ အေရာင္အေသြး ေတြရွိေနလို႔ပါပဲ။ လမ္းေဘးက အေလ့က် ေပၚလာတဲ့ေက်ာက္၊ လမ္းခင္းဖုိ႔ ခ်ထားတဲ့ေက်ာက္ ကုိေတာ့ လူတုိင္း အျမတ္တႏုိး တန္ဖိုးမထားပါဘူး။ သူမွာေတာ့ သူအရည္အေသြးက ဒီေနရာမွ သုံးသင့္တယ္ သုံးရမယ္ဆုိတဲ့ အရည္အခ်င္းပါၿပီးသားပါ။ အဲဒီလိုေက်ာက္မ်ိဳးကုိ ဘယ္သူပုဂိၢဳလ္ကမွ မိမိ လက္၀တ္တန္ဆာအျဖစ္ မပန္ဆင္ၾကပါဘူး။ ထပ္ၿပီး ေမးခြန္းတစ္ခုေပၚလာျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ဘာေၾကာင့္ သုံးသင့္ မသင့္ ရတနာထုိက္မထုိက္ ခြဲျခားလိုက္တာလဲ။ အေျဖကေတာ့ ရတနာဂုဏ္ေတြေၾကာင့္ပါ။ ဟုတ္ပါၿပီး။ ေနာက္တစ္ခုေမးခြန္းတစ္ခုက အဲဒီ ဂုဏ္အင္ ေတြက လူတုိင္းေရာ သိၾကရဲ့လား။ ေလာကီရတနာ ေတြျဖစ္တဲ့ ပုလဲ၊ ျမ၊ စိန္၊ သႏၲာ၊ ပတၱျမား၊ ေငြ၊ ေရႊ စတဲ့ ဒီလုိ ရတနာေတြ လူတုိင္း တန္ဖုိးထားၾကပါတယ္။ တန္ဖုိးထားတတ္ရမွန္းသိတဲ့ အသိလဲ ရွိပါတယ္။ ရတနာကုိ တန္ုဖုိးထားထုိက္တယ္၊ ဆုိတဲ့အသိက အေရးၾကီးပါတယ္။
ဥပမာဆုိပါစုိ႔ သမင္ေလးတစ္ေကာင္ ျမက္ခင္းေပၚေလးမွာ ျမက္ႏုေလးေတြကုိ စိတ္တုိင္းက် စားေသာက္ေနတယ္။ အဲဒီျမတ္ႏုေလးေပၚမွာ နီရဲၿပီး နွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ပတၱျမားေလး တစ္လုံး ရွိမယ္ေပ့ါ။ သူေန႔အေနနဲ႔ေတာ့ ျမတ္ႏုေလးေတြကုိပဲ ေ၇ြးစားသြားမွာ။ ရတနာကုိ ရတနာမွန္းမသိလုိ႔ ျမတ္ႏုေလးကုိပဲ အာရုံစုိက္ နွစ္ျခိဳက္ၿပီး စားေသာက္သြားမွာ ဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရတနာကို ရတနာမွန္းသိႏုိင္တဲ့ အသိက အလြန္ အင္မတန္အေရးၾကီးပါတယ္။ ရတနာဂုဏ္အင္ေတြ သိဖုိ႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ရတနာဂုဏ္အဂၤါေတြက၊
(၁) ရုိေသျမတ္ႏုိးထုိက္တယ္။
(၂) တန္ုဖုိးၾကီးတယ္။
(၃) အတုမရွိပါဘူး။
(၄) ျမင္ႏုိင္ခဲပါတယ္။
(၅) ျမင့္ျမတ္သူတုိ႔ အထက္တန္းစားေတြမွ သုံးထုိက္ပါတယ္။


ေလာကီရတနာ ကေတာ့ အသိၪာဏ္ရွိတဲ့ လူတုိင္း သိႏုိင္ၾကပါတယ္။ ေလကုတၱရာရတနာ ကုိေတာ့ လူတုိင္း သိဖုိ႔ မလြယ္ကူလွပါဘူး။

ရတနာကုိ ရတနာမွန္းသိၿပီးဆုိရင္ ရတနာ အစစ္ကုိ ထပ္ၿပီးစီစစ္သိဖုိ႔ လုိအပ္ေနျပန္ပါတယ္။ တကယ့္ ရတနာ အစစ္ကဘာလဲ။ ေလာကီရတနာေတြထက္ တန္ဖုိးၾကီးတဲ့ ရတနာေတြမ်ား ရွိေသးလား။ ရွိေသးတယ္ဆုိရင္ ဘာေတြလဲ။ ဘယ္လုိမ်ိဳးလဲဆုိတာ သိသင့္ေနပါၿပီး။ ေလာကီရတနာေတြထက္ တန္ဖုိးၾကီးတဲ့ ရတနာေတြ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သာသနာေရာင္၀ါထြန္းလင္းလွတဲ့ ျမန္မာျပန္မွာ စိန္၊ ပတၱျမား စတဲ့ ေလာကီရတနာေတြထက္ တန္ဖုိးၾကီးတဲ့ ရတနာေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါကုိေတာ့ ေလာကုတၱရာ ရတနာ၊ ရတနာ အစစ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဗုဒၶသာသနာမွာ ရတနာသုံးပါးရယ္လုိ႔ အထင္အရွား၇ွိေနပါတယ္။
(၁) ဘုရားရတနာ
(၂) တရားရတနာ
(၃) သံဃာရတနာ
ဆုိၿပီး ရတနာသုံးပါးျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးကုိ ဘယ္လိုရတနာနဲ႔ ခုိင္းႏိႈင္း တင္စားသလဲ ဆုိ၇င္။ ပတၱျမားရတနာနဲ႔  ခိုင္းႏိႈင္းတင္စားထားပါတယ္။
လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေရးစပ္ထားတဲ့ ဘုရားရွိခုိးတစ္ခုရွိပါတယ္။
“ေသာဘဂ၀ါ - ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ ၀ါ အသဘိႏၷ ခတၱိယဟု၊ သမၼတမင္းရုိး၊ အမ်ိဳးသာကီ၊ ျပည္ကပၸီမွ၊ ေလးလီနိမိတ္၊ သံေ၀စိတ္ေၾကာင့္၊ ေတာရိပ္ခုိစံ၊ က်င့္ျခိဳးျခံလ်က္၊ ျမလွ်င္ရြက္စိပ္၊ ေရႊေညာင္ရိပ္၀ယ္၊ ဖိတ္ဖိတ္ေရာင္ရႊင္၊ ေရႊပလႅင္ထက္၊ ငါးအင္မာန္အညစ္၊ ရန္အစစ္ကုိ ၊ ေခတ္ဇာတိလုံးပဲ့တင္းခ်ဳန္းလ်က္၊ ဘုန္းျဖင့္လြယ္ကူ ေအာင္ေတာ္မႈ၍၊ လူမင္းတကာတုိ႔၏ ဥကၠဌ္၊ နတ္မင္းတကာတုိ႔၏ ရာဇာ၊ ျဗဟၼာမင္းတကာာ တုိ႔၏မကုိဋ္၊ အျမိဳက္ေခါင္းဖ်ား ေသာင္းထုိက္သားတုိ႔၏ ပတၱျမား မ်က္ရွင္ၾကီး တစ္ဆူျဖစ္ေတာ္မူေသာ ”
ဒီဘုရားရွိခုိးေလးကုိ ႏွလုံးသြင္းလုိက္မိျခင္းအားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဟာ တကယ္ပဲ ပတၱျမား ရတနာပါ့လားလုိ စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။

( 9 Votes )
Read more...
 
၀ိပႆနာ တရားသင္တန္း အေမးအေျဖမ်ား PDF Print E-mail
စာေပးက႑ - ဓမၼေဆာင္းပါးမ်ား
Saturday, 24 October 2009 02:45

ဓမၼဒူတ ဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၷ ေျဖၾကားေတာ္မူေသာ ၀ိပႆနာ တရားသင္တန္း အေမးအေျဖမ်ား(၁)

(ေမး)။ ။ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ မွတ္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ အဆင္ေျပတယ္ တစ္ခါတစ္ေလ အဆင္မေျပပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိတာ သိခ်င္ပါတယ္။

(ေျဖ) ၀ိပႆနာစစ္စစ္ကုိ အားထုပ္လုိသူရဲ့ အေမးလုိ႔ ႏွလုံးသြင္းၿပီး အေျဖေပးပါမယ္။ ၀ိပႆနာဆုိတာ စိတ္အလုပ္ပါ စိတ္က ရုပ္နမ္ခႏၶာအာရုံကုိ ပစၥဳပၸဳန္ အခ်ိန္တုိင္း အခ်ိန္တုိင္းသိေအာင္ ၾကည့္ေန၊ ဂရုစုိက္ေနတာပါ။ ကိုယ္အလုပ္၊ ႏႈတ္အလုပ္ေတြကုိ အနားေပးၿပီး စိတ္ကုိအလုပ္ေပး၊ စိတ္နဲ႔သိေနရတာ။

တုိးတဲ့သေဘာ၊ ထိတဲ့သေဘာ၊ ကုိယ္နဲ႔စပ္တဲ့သေဘာေတြကုိ ရုပ္လုိ႔ရႈေျပာေတာ့ “ရုပ္” “ရုပ္” လုိ႔ ပါးစပ္ကလည္း မရြတ္ရပါဘူး။ စိတ္ကလည္း မရြတ္ရပါဘူး။ တခ်ိဳ ႔က စိတ္က ရြတ္မွ အားရတာတဲ့။ မရြတ္ရင္ စိတ္လြင့္ေရာတဲ့။ ဒါက ရြတ္ေနက် အက်င့္ပါေနလုိ႔ပါ။ တုိး၊ ထိ၊ ပူ၊ ေႏြး ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲတဲ့ ခႏၶာသေဘာကုိ ဉာဏ္နဲ႔ သိရမွာပါ။ အက်င့္ပါဖုိ႔ အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။ အသိထင္ရွားလာဖုိ႔ အားေကာင္းလာဖုိ႔ပါ။

လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္၊ မွတ္ရမယ္လုိ႔ ဆရာသမားကေတာ့ သင္ထားေတာ့ အဲဒီအတုိင္းမွတ္တယ္။ ပါးစပ္က မရြတ္ေတာင္မွ စိတ္က ရြတ္ေနၾကတာမ်ားတယ္။ ၾကြတဲ့၊ လွမ္းတဲ့၊ ခ်တဲ့ အမူအရာေတြနဲ႔ ကုိယ္စိတ္က ရြတ္ေနမႈနဲ႔ ကုိက္ညီေနတာကို အဆင္ေျပတယ္လုိ႔ေခၚၾကတယ္။ ဒီလိုကုိက္ညီတဲ့အခါ စိတ္ကမလႊင့္ဘူး၊ သတိေကာင္းတယ္ဆုိၿပီး ေက်နပ္ေနတတ္ၾကတယ္။

တစ္ခါအေမးခံဖူးတယ္။ ႏုိင္ငံျခားမွာ။ ဘယ္ညာ ဘယ္ညာဆုိၿပီး ၾကြ၊ လွမ္း၊ ခ်မွန္းသိေနတဲ့ သူုတုိ႔အသိနဲ႔သူတုိ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ စစ္သားေတြ တရားရေရာလားတဲ့။ မဆုိင္ပါဘူး။ တရားရခ်င္ရင္ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့အခါ ၾကြရင္ ၾကြတဲ့အမူအရာထဲက ေဖာက္ျပန္တဲ့သေဘာ၊ ေျပာင္းလဲတဲ့ သေဘာေတြကုိ သိရမွာပါ။ အက်င့္ပါေနရုံနဲ႔ စိတ္မလြင့္ရုံဘဲ ရမယ့္ ၀ိပႆနာတရား မဟုတ္ေသးဘူး။

တစ္ခ်ိဳ႔က်ေတာ့ ကုိယ့္က ၾကြတယ္လို႔မွတ္ေနခါ ရွိေသး၊ ေျခေထာက္က လွမ္းေနၿပီ၊ ခ်တယ္လို႔မွတ္ေန တခါတေလ လွမ္းတုန္းရွိေသးတယ္။ အဲဒီလုိျဖစ္ေနတာကို အဆင္မေျပဘူးလို႔ ေခၚပါတယ္။ တခ်ိဳ႔က ရွိေသးတယ္။ ၾကြတယ္၊ လွမ္းတယ္၊ ခ်တယ္လုိ႔လည္း မွတ္လို႔ရေနတယ္။ စိတ္ကလဲ တစ္ျခားအာရုံေရာက္ေနတယ္တဲ့။ ဒီလုိျဖစ္ေနတာဟာ ရြတ္ေနက် အက်င့္ေၾကာင့္သာ စိတ္က ရြတ္ေနေပမယ့္ တရားအလုပ္ကုိ စိတ္ကမလႈပ္ပါဘူး။


( 7 Votes )
Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>

Page 1 of 2